Jag grät förtvivlatLeta efter dig i min sängTäcke och kuddar tätt intill min rygg fick bli duOch när gråten var som värst, fanns du inte därOch när jag vände mig om för att förstå att du inte var därSkrek jag förtvivlat av ångest och misärDet går inte längre, Jag går inteTove försvann
Hon försvann
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar